Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Στις κούνιες

Ευτυχώς ο καιρός έχει φτιάξει και μπορούμε να πηγαίνουμε στις κούνιες για πιο πολύ ωρα.
Κύριος παράγοντας για το αν θα περάσει καλά, είναι το αν θα έρθουν άλλα παιδάκια.. Οταν είναι μόνη της (καθημερινές πρωί) δε θέλει να κάθεται καθόλου, ενώ το Σαββατοκύριακο, όσες ώρες και να κάτσουμε δεν είναι αρκετές.
Αλλά και με τα άλλα παιδάκια, δεν πάει να "γνωριστεί". Αρκείται στο να τα παρατηρεί, και αν δει παρέα που τρέχουν - παίζουν μαζί, θέλει να πηγαίνει μαζί τους και να γελάει μαζί τους, Χωρίς όμως να το προχωρήσει και να γνωριστούν. Οταν φεύγουν από κοντά της, πάει αλλού
Κάνει και επίδειξη που μπορεί να ανεβαίνει από τις λαβές, που έχει πολύ καμάρι που τα κατάφερε!!

και επειδή κάνει μόνη της κούνια σε αυτές τις μεγάλες.


Οταν της λέω μπράβο που τα καταφέρνει μου λέει "Ελα να σου πω στο αυτί" και όταν πάω.. "μαμά σ'αγαπάω αλλα αυτά είναι μεταξύ μας"
Δημοσίευση σχολίου