Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Εκτός ορίων

Υπάρχουν κάτι μέρες σαν τη σημερινή... τόσο μα τόσο δύσκολες...σαν να έχουν βαλθεί να σε τρελλάνουν τα πιτσιρίκια...
Η Αννα σήμερα, έχει κάνει ό,τι μπορεί για να με τσιτώσει, να με θυμώσει, να με τσαντίσει.
Εχει σκορπίσει όλους τους μαρκαδόρους εδω και εκεί, έχει ρίξει στο χαλί χρυσόσκονη, έχει κολλήσει τσίχλες στην ντουλάπα, παίρνει το physiomer και αντί να το βάλει στη μύτη της το πιέζει και χύνεται κάτω, έχει σπάσει στολίδια του σπιτιού, έχει βγάλει έξω συρτάρια και το περιεχόμενό τους, χτυπάει την Ερατώ κάνοντας ένα μεγάλο δυνατό παλαμάκι που καταλήγει στα δύο μάγουλα της Ερατώς... δηλαδή... έλεος... στην προσπάθειά μου να μην της φωνάξω .... με πιάνουν τα κλάμματα....
Αλλα ακόμα και σε μια τόσο δύσκολη μέρα, υπάρχουν και καλές στιγμές

Η Ερατώ, ό,τι και αν περάσει, όση παρενόχληση και αν υποστεί, αγαπάει πολύ την Αννα και την κοιτάει μέσα στα μάτια, της κάνει κούκου τσά και γελάει με την ψυχή της όταν βλέπει την Αννα να τρέχει








Δημοσίευση σχολίου